Geslacht: Poes
Geboortedatum: 11-7-2025
Locatie gastgezin: Eindhoven
Mijn naam is Maevi. Ik wil mezelf graag aan jullie voorstellen en ga er maar even voor zitten, want ik heb genoeg over mezelf te vertellen!
Ik ben een super lief, knap en leuk, maar pittig ADHD-ertje met een prachtige naam - al zeg ik het zelf. Helaas ben ik op mijn jonge leeftijd van 11 maanden al 3 keer verhuisd. Van mijn eerste huisje weten mijn gastouders niet veel, behalve dat ik op 20m2 op 7 hoog veel alleen was. Dit is als jonge kitten natuurlijk geen goede start van het leven. Daarna ben ik verhuisd naar een lieve familie die de beste bedoelingen met mij hadden, maar helaas mijn pittige kant niet zo goed snapten. Toen ben ik bij het gastgezin terecht gekomen waar ik nu zit. Ze hebben hier lekker veel ruimte, vriendjes om (opnieuw) te leren hoe ik een kat moet zijn en tijd om tot rust te komen na zoveel verhuizingen in 1 maand tijd.
Mijn gastouders vinden mij een poesje met 2 gezichten: een engeltje en een duiveltje. Ik wil je graag laten weten dat ik een enorme kriebelkont ben, die je constant achtervolgt alsof je honing aan je billen hebt. Ik ben enorm nieuwsgierig en steek mijn neus (letterlijk) overal in of bij om maar te kunnen ervaren wat jij aan het doen bent. Ook kruip ik bij je zodra je op de bank gaat zitten of in bed gaat liggen. En nee, ik kom niet zomaar bij je liggen, ik forceer mezelf op je schoot of in je bed. Mijn gastmama’s schoot is namelijk, tijdens het schrijven van dit berichtje, de plek waar ik niet wil maar móet liggen. Dat grote ding met een scherm en toetsenbord welke zij ‘laptop’ noemt, duw ik zonder pardon aan de kant. Nu lig ik daar lekker te snurken en ben van plan de komende uren hier ook lekker te blijven liggen. Ik wil echter wel op mijn manier en voorwaarden bij jou zijn. Optillen of knuffels forceren, heb ik liever niet en dat laat ik je duidelijk weten ook.
Naast lekker chillen, ben ik ook een gigantisch drukke dame. Ik sjees regelmatig het hele huis door en snap het vooral niet wanneer mijn gastouders tegen me zeggen ‘dat ik even rustig aan moet doen’. Pfff, rustig aan doen? Wat is dat dan weer? Ook val ik je aan wanneer je in bed ligt, want waarom zou je slapen? Spelen is zoooo veel leuker! Dan bijt ik in je tenen, maar ook in je arm of benen om je maar wakker te maken en mij aandacht te laten geven… Is dit speels of duivels? Daar zijn mijn gastouders nog niet over uit. Zij zeggen namelijk dat je anders maar de slaapkamerdeur moet sluiten, dan kan ik je 's nachts niet wakker houden (daar ben ik het natuurlijk niet mee eens...).
Mijn gastouders hebben echter wel even de tijd nodig gehad om mij te leren wat grenzen zijn, die heb ik namelijk in mijn eerdere huisjes nooit geleerd. Ik ben namelijk een klassiek voorbeeld van Single Kitten Syndrome en dat is een van de redenen waarom ik ook flink pittig ben: Als ik iets niet leuk vind of juist graag wil, laat ik je dit heel. duidelijk. weten… Mijn gastouders proberen mij te laten inzien dat ik dan niet altijd mijn tanden en nagels hoef te gebruiken op het moment dat iets niet naar mijn wens gaat. Ik probeer te leren dat frustratie niet altijd op een negatieve manier geuit hoeft te worden, maar soms heb ik het zelf niet door dat ik zo heftig reageer. Ik heb op dit gebied al veel geleerd en bij de volgende stappen is het aan mijn nieuwe familie om mij te helpen. Misschien dat wanneer ik puberaf ben, ik wat rustiger en zachter word, maar dat beloof ik niet
Om deze laatste punten ben ik op zoek naar een nieuwe familie zonder jonge kinderen. Ik wil wel graag geplaatst worden met een niet-onderdanig soortgenootje, daar wals ik zonder pardon overheen. Het liefst een alpha-kat, die me corrigeert en op mijn plek zet waar nodig. Of een kat met ook het Single Kitten Syndrome, zodat we van elkaar kunnen leren wanneer we irritant zijn. Omdat ik enorm op mijn mensen gefocust ben, is het wel belangrijk dat je me tijd en aandacht kunt bieden en ik en mijn nieuwe vriendje niet de hele dag alleen zitten.
Benieuwd? Neem gauw contact op om me te ontmoeten!
